Column_Hugo_-_tijd_voor_verandering.1.1.jpg
Column

Naar de Chinees

We gaan met z’n allen steeds vaker naar de Chinees. Nee, niet naar de afhaalchinees, want de kinderen van de eerste generatie restaurantuitbaters voelen er weinig voor om in de schoenen van hun ouders te stappen. Hard werken, weinig vrije tijd en veel concurrentie van maaltijdbezorgers hebben het enthousiasme om de zaak over te nemen geen goed gedaan. Wat ze wel doen is de lokale snackbar overnemen: een trend die al een paar jaar aan de gang is, waardoor inmiddels bijna de helft van alle cafetaria’s in handen van de Chinezen is.

 

Als ik stel dat we steeds vaker naar de Chinees gaan, dan bedoel ik daar vooral een heleboel andere Chinezen mee. Chinezen die producten maken die ook in Nederland mas­saal verkocht worden via onlinekanalen als Alibaba en eBay en in fysieke winkels als Action. Uitermate populair, niet om de kwaliteit, maar waarom zou je meer betalen?

Zie het van de zonnige kant: we steunen de Chinese economie, zodat ze daar ook wat welvaart gaan kennen. Dat producten het vroegtijdig af laten weten, voel je niet bij de kassa.

Wat je ook niet bij de kassa voelt, is dat onze industrie daar voor moet bloeden. Prijs – zo blijkt maar weer – is op afstand het sterkste koopargument. Onze industrie kan daar vrees ik onvoldoende koopargumenten tegenover stellen. Natuurlijk maken we betere producten, maar ja… de prijs.

Heel veel commodities zullen hier niet meer geproduceerd gaan worden, zelfs niet als we er in slagen om middels automatisering/robotisering de factor arbeid op een concurrerend kostenniveau te brengen. We zouden sneller kunnen leveren (QRM) en we zouden zeker een betere product­kwaliteit kunnen realiseren, maar het zal de handelsbalans met China niet kunnen herstellen. Herverdeling van de welvaart.

Met de verdergaande automatisering en de sterk toenemende vergrijzing – de babyboomers gaan met pensioen – in het nabije vooruitzicht zal duidelijk zijn dat we over heel veel vrije tijd gaan beschikken. De koopkracht (die toch al decennia lang niet stijgt) zal echter sterk afnemen, want het aantal gewerkte uren dat de economie ten goede komt zal mijns inziens flink lager worden. Met die vrije tijd kan je dus geen dingen gaan doen die geld kosten, integendeel. Er is ook een voordeel, want er komt meer tijd beschikbaar om vrijwilligerswerk te doen of om met andere zaken bezig te gaan, die we eigenlijk veel leuker vinden omdat het een zinnige invulling van ons bestaan geeft. Het gemak van eten afhalen bij de Chinees komt ook op een laag pitje te staan: te duur en we hebben nu weer tijd om zelf eten te verbouwen en klaar te maken. Herverdeling van de welvaart…

 

Hugo M. van der Horst
Hoofdredacteur Kunststof Magazine