Het nieuwe aangezicht van het Stedelijk Museum wordt steeds zichtbaarder. Een groot aantal panelen van wat straks ‘de badkuip’ zal zijn, is inmiddels bevestigd. Na coating zal het witte en schijnbaar zwevende bouwvolume, met zijn strakke afwerking, zonder naden of details, de tegenhanger zijn van het historische bakstenen gebouw uit 1895. De Japanse vezelproducent Teijin produceert en doneert het Twaron (aramidevezel) en Tenax (koolstofvezel) voor het composiet waar de gevel uit opgebouwd is. Met de vezels en een geldbedrag is Teijin één van de Main Founders van het nieuwe Stedelijk Museum.
 
De gevel, ontworpen door BenthemCrouwel Architekten, bestaat uit één vlak en heeft een oppervlakte van ongeveer 3000 vierkante meter, dat glad is en glanst in de zon. Om een naadloos effect te bereiken is er gezocht naar een oplossing waarbij de thermische uitzetting van het materiaal minimaal is. Het ontwerp, de ontwikkeling en de productie van deze gevel vergde creativiteit en inzicht van verschillende partijen. Uiteindelijk bleek de sleutel tot de oplossing te liggen in de Twaron en Tenax vezels.

Uit een analyse van het ingenieursbureau Solico werd duidelijk dat een optimale oplossing zou bestaan uit een sandwichconstructie. De constructie bestaat uit een binnenhuid en buitenhuid waarbij het composietlaminaat van hars versterkt is met de Twaron en Tenax vezel. Daar waar de hars zal uitzetten bij stijgende temperatuur, doen de Twaron en Tenax vezels, als gevolg van hun negatieve thermische uitzettingscoëfficiënt, precies het tegenovergestelde. Het resultaat is een composietpaneel met een minimale thermische uitzetting.

Het composiet voor de naadloze gevel van 100 meter heeft een uitzetting van slechts 1 mm per graad Celsius temperatuurstijging. Dezelfde gevel op basis van een glasvezelcomposiet of aluminium zou echter bijna twee en half keer zoveel uitzetten.